- ค่ะ - ได้ยินว่าคุณเซ็นสัญญาแล้ว
ผมรู้ข่าวแล้ว ยินดีด้วยนะ
- เป็นเพราะคุณเลยค่ะ - ผมก็เลยอยากขอให้คุณ...
เขียนเรื่องสั้นให้ผมก่อนจะยุ่งไปกว่านี้ได้มั้ย
สั้นจริงๆ เอาไว้ทำเว็บดราม่า
ขอบคุณสำหรับข้อเสนอนะคะ
แต่ฉันเองก็ยังทำงานไม่ทันเลยค่ะ ใกล้จะประกาศวันกำหนดฉายแล้วด้วย
คุณยื่นโอกาสดีๆ มาให้ แต่ฉันกลับไม่ว่างทำจริงๆ
ขอโทษด้วยนะคะ
โอเค
ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องมาขอโทษ
แต่คุณหยิ่งขึ้นนะ
ฉันแสดงความนับถือ แบบที่ไม่เคยทำมาก่อน...
- คะ - หลับอยู่เหรอ
โอเค ฟังนะ ผมกำลังจะถ่าย เว็บดราม่าในเร็วๆ นี้
ผมอยากได้สคริปต์ด่วนเลย
แค่สั้นๆ เอง คิดซะว่าเป็นงานพาร์ตไทม์แล้วกัน
ฉันติดเรื่องเซ็นสัญญาอยู่
คุณรู้สถานการณ์ดี แล้วเรื่องพาร์ตไทม์นี่หมายถึงยังไง
ฉันเซ็นสัญญาไม่ได้หรอก
ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น ผมแค่ถามคุณ
คุณเป็นมืออาชีพจริงๆ นะ
โอเค ไปนอนต่อแล้วก็สู้ๆ นะ
เวลาฉันน่าสงสาร ไม่ว่าจะอวดดีแค่ไหน เขาก็เวทนาฉัน
ละครเรื่องล่าสุดคุณต้องรับมือกับปัญหา ชาวอพยพในทางอ้อม
คุณคิดยังไงกับคนที่บอกว่า "คนลี้ภัยเป็นคนไม่ดี"
พวกเขาพูดแบบนั้นได้ยังไง
คนไม่ดีคือคนที่ทำผิดสิครับ
แน่นอนอยู่แล้วว่าทุกคน คิดไม่เหมือนกัน
ผมวิจารณ์เรื่องความเห็นต่างไม่ได้หรอก
สิ่งที่เราต้องระมัดระวังให้มากขึ้น...
ก็คือเมื่อมีประเด็นด้านจริยธรรมเข้ามา...
[ผู้กำกับช่องเจบีซี ซนบอมซู "ผู้อพยพเป็นคนไม่ดี"]
["ผู้อพยพเป็นคนไม่ดี!"]
เดี๋ยวก่อนนะครับ
เครื่องหมายคำถาม กลายเป็นเครื่องหมายตกใจได้ยังไง
ผมพูด "ผู้อพยพเป็นคนไม่ดี!" ไปตอนไหน
"เป็นคนไม่ดีเหรอ"
"ผู้อพยพเป็นคนไม่ดี" ผมถามคุณนะ
ผมพูดเป็นประโยคคำถาม
ฟังแล้วเหมือนเป็นประโยคบอกเล่านะคะ
ฉันมีไฟล์เก็บไว้อยู่ คุณอยากได้ไฟล์มั้ย
มันเหมือนมีเครื่องหมายตกใจจริงๆ นะ
ไม่ว่าจะเป็นการบิดเบือนโดยเจตนา...
หรือเกิดเรื่องเข้าใจผิดอะไร
มันน่าหงุดหงิดซะยิ่งกว่า เพราะไม่มีทางรู้ได้เลยจริงๆ
เราอยู่ในโลกความจริงที่ว่า สารคดีจะไม่ได้ทุนสร้างแบบหนัง
อย่างไรก็ตามมีสื่อและแพลตฟอร์ม อย่างอื่นเพิ่มมากขึ้น
ฉะนั้นเราต้องทำให้ดีที่สุด ให้เหมือนที่เราตั้งใจไว้
งานของคุณเคยดังมาก่อน...
- คงจะมีสื่อมาโปรโมตเยอะเลย - ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้หมายความตามนั้น
ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่แบบนั้น
ฉันหมายความว่า มันยากที่จะทำให้ได้กำไร
เรื่องนั้นไม่สำคัญ พวกเขาคุยกันเรื่อง การลงทุนในเชิงบวกอยู่
ช่วยดูบทความที่สี่อีกทีได้มั้ยคะ
ว่าไง
ผมบอกให้ฉายฤดูใบไม้ผลิไง ไม่ใช่เดือนเมษา
เดือนเมษานี่ฤดูใบไม้ผลิเหรอ
ออกไปดูเองเลย เดือนเมษาทุกคนยังใส่เสื้อขนเป็ดอยู่เลย
คือ...
ทำไมถึงไม่ฟังที่ผมพูดเลย
เลิกตีความซะที คุณแค่ต้องฟังที่ผมพูด
ดูรายงานนี่สิคะ
นักแสดงนำต้องขับรถยุโรป
ตอนนั้นคุณดูไม่ชอบ
เราก็เลยเปลี่ยนเป็นแบบนี้...
ทำไมถึงตัดสินใจจากสีหน้าฉันล่ะ
ฉันบอกคุณไปแล้ว หลักฐานก็อยู่นี่
ฉันต้องเจอกับสถานการณ์แบบนี้ เกือบทุกวัน
แล้วเราก็ต้องทุกข์กับการเปลี่ยนเป็นคนอื่น
คุณแยกผักโขมกับผักชีออกจากกันไม่ได้ได้ยังไง
มันได้เหรอแบบนี้
แค่เพราะมันเขียวไม่ได้แปลว่า มันเป็นผักชนิดเดียวกัน
ชื่อก็ไม่เหมือนกันแล้ว
ช่วยส่งมาอีกทีนะคะ
เพราะพวกเขามักจะคุยกัน ในสถานที่เดิมๆ
เราลองมาคิดให้ต่างไปจากเดิมดู ยกตัวอย่างเช่น...
จะไปสระว่ายน้ำหรือซาวน่าก็ได้
ผมแค่ยกตัวอย่างนะ
แล้วจะทำยังไงให้ตัวละคร ไปที่สระว่ายน้ำหรือซาวน่าจริงๆ
หืม
จู่ๆ ก็ไปซาวน่าหลังตื่นนอน...
จู่ๆ ก็ไปสระว่ายน้ำหลังตื่นนอน...
สีหน้าของคนทำละคร ตอนดูซีนพวกนี้จะเป็นยังไง
จะเหมือนกับคนเล่นโกะที่เดินผิดงั้นเหรอ
หรือเหมือนกับนักคณิตศาสตร์ ที่แก้โจทย์ยากๆ
หรือเหมือนนักพนันที่คิดแผนได้สำเร็จ
มันผิดพลาด หรือเป็นไพ่ตาย
หรือเป็นกับดักนะ
ตายแล้ว...
มันเป็นกับดัก...
บ้าเอ๊ย
เอาไป
หรืออาจจะเป็นไพ่ตาย
โทษที ไม่มีกลิ่นใช่มั้ย
เดี๋ยว
ฉันว่าผิดแล้ว
จบแล้ว
หยุดก่อน
หยุดเลย
อีฮโยบง ชูมือขึ้น
เอามืออุดรูก้นไว้เลย
คิดว่าฉันโง่รึไง
มาตดตอนกำลังเล่นไผ่เนี่ยนะ
ตอนเขายกก้น...
ฉันมั่นใจว่าเธอโยนไผ่ไปไว้ใต้ก้นเขา
มีหลักฐานรึเปล่า
หลักฐานเหรอ
ใต้นั้นมีไพ่ซ่อนอยู่
ฉันเอาเงินและข้อมือเป็นเดิมพันเลย
นายจะเอาอะไรมาเดิมพัน
เตรียมข้อมือให้พร้อม
ฮโยบง ห้ามขยับมือ แล้วกลิ้งไปข้างหลังซะ
บอกหลายครั้งแล้วใช่มั้ยว่า ไม่ให้ทำแบบนี้แล้วยิ้มกลบเกลื่อน
ทำอะไร ไปเอาค้อนยักษ์มาเลย
จะทำอะไร
ตีเลย!
ผมขอโทษ
เอาแต่ทำเรื่องไม่ดี เล่นไพ่ในบ้านเนี่ยนะ
ชอบแม่เขาใช่มั้ยล่ะ
แม่เธอเนี่ย เสนอกิจกรรมอย่างอื่น นอกเหนือจากดื่มเหล้านะ
แล้วทุกคนก็เห็นด้วยอย่างยิ่งเลย
สรุปว่าเล่นพนันกันเหรอฮะ
แค่บอร์เกมน่ะ เหมือนฮัลลี กัลลีที่เธอเล่น
นี่คือ โก สต๊อป
ในภาษาเกาหลี คัลกา มัลกา และฮัลลี กัลลี
ฮัลลี กัลลีและคัลกา มัลกา คล้ายกันใช่มั้ยล่ะ
การพนันคือการเล่นเกม ที่ต้องใช้เงินมาเดิมพัน
- รักนะ - ไปฉี่ก่อนนอนนะ
ตี!
ไม่สนุกเลย
ฉันอยากนอนร้องไห้แบบสบายๆ
ลุกออกไปทีได้มั้ย
หึ
นอนด้วยกันได้มั้ย
- ไม่ได้ - ก็ได้
นอนด้วยกันนะถ้างั้น
ให้ดูดนมด้วยมั้ย
ยัยบ้านี่
ทำไมถึงยังเล่นกีตาร์อยู่ล่ะ
เพลงนี้จะช่วยให้พี่ใจสงบ
ฉัน...
มีทุกอย่าง
มีคนที่เป็นเหมือนตู้เพลง...
มีคนมานอนเป็นเพื่อน...
และมีคนที่ให้นมฉันได้ด้วย
ตอนนี้คุณทำงานกับทีมวางแผนแล้ว...
อ่านเว็บตูนตอนที่ทำงานได้ ดีใช่มั้ยคะ
ใช่ ผมโอเคนะถ้าจะลดเงินเดือนผม
ต้องเพิ่มให้สิ
คุณต้องอ่านเว็บตูน กับนิยายเป็นร้อยๆ เรื่อง
เพื่อเลือกมาทำละคร
เขียนแผนการผลิตและสคริปต์...
คุณต้องอ่านซ้ำไปซ้ำมา...
เช็กคำผิด รวมถึงเตรียมเอกสารด้วย
คุณจะต้องเป็นออฟฟิศซินโดรม ตาล้า
แล้วก็ต้องเอาเงินไปจ่ายค่าหมอ
ใคร...
รู้จักโปรดิวเซอร์โบมีที่อยู่เอสดีมั้ย
ด้วยวัย 32 เธอยังคงเบ่งบาน...
แต่กลับทุกข์ทรมานกับโรคสะโพกอักเสบ และจบลงด้วยการลาออกเมื่อเดือนที่แล้ว
ผมน่าจะทำตัวดีๆ กับเธอไว้
ลุกขึ้นยืนแล้วยืดตัวทุกๆ 20 นาทีนะ...
- ดื่มน้ำด้วย - ครับ
แบบนี้เราถึงจะผ่านมันไปได้
- เว็บตูนเรื่องนี้เป็นไงบ้าง - ว่าไงนะครับ
อ้อ เรื่องนี้เหรอ สนุกดีนะ
สิทธิ์ในการตีพิมพ์อาจถูกขายไปแล้ว
ยังหรอก
ฉันเช็กทุกวันเลย
ก่อนที่เราจะยุ่งไปมากว่านี้ เราไปซื้อลิขสิทธิ์...
แล้วเริ่มทำแผนการผลิตกันดีกว่า
ช่วยเตรียมมาประชุมวันจันทร์ด้วยนะ
โอเค ผมว่าท่านประธาน ก็น่าจะชอบเหมือนกัน
อ้อ แล้วก็...
ฉันได้ตั๋วมาก
ครั้งก่อนคุณบอกฉันว่าฮายุนชอบมิวสิคเคิล
ไปดูกับเธอนะ
ครับ ขอบคุณมาก
ไม่ดีใจหรอกเหรอที่ได้ถ่ายโฆษณา
ฉันดีใจ
เธอดูเศร้ากว่าฉันอีก
ฉันมีความสุขดี
พวกคุณไม่มีความสุขเหรอครับ
ว่าแต่ พวกเขาอนุญาตให้ถ่ายแล้วเหรอ
ใช่ ผมให้พวกเขาไปเช็กให้แล้ว
- มันโอเคใช่มั้ย - โอเคครับ ก็...
มันโอเคใช่มั้ยครับ
ทำไมถึงมาถามฉันล่ะ
ผมจะเช็กให้ครับ
ช่างเถอะ
- ฉันบอกพวกเขาแล้ว ไม่เป็นไร - โอเค
คัต
เกิดเรื่องไม่ดีขึ้น หรือเธอแค่แสดงไม่ได้
หรืออาจจะทำไม่ได้ทั้งคู่
เวลานักแสดงอยู่หน้ากล้อง มันต้องทำยังไง
เป็นนักแสดงทำไมอยู่หน้ากล้อง แล้วแสดงไม่ได้ล่ะ
ไปทำช่องเองเลยไป ถ้าอยากทำตามอารมณ์ตัวเองขนาดนี้
ถ้าอยากทำงานที่นี่ ก็ยิ้มซะ ยิ้มเหมือนมีความสุข ร่าเริงสดใสน่ะเป็นมั้ย
เฮ้ย
เลิกถ่ายได้แล้ว
ขอโทษครับ
แม่งเอ๊ย
ปล่อยให้มีกล้องอีกตัวเข้ามาในกองได้ยังไง ทำงานชุ่ยจริงๆ
รีบๆ เตรียมตัวเลย
นายเคยเป็นเด็กเกเร แถมขี่มอเตอร์ไซค์ไม่เป็นด้วย
จะพักอีกนานแค่ไหน
ไม่รู้
ฝันฉันสลายแล้ว
ควรกลับไปเป็นเด็กแบบนั้นอีกมั้ย
รวมๆ แล้วฉันเป็นเด็กที่ชอบ รังแกคนอื่นมาตลอด 12 ปี
เป็นหนักมาก
แต่ทำไมถึงตั้งใจทำเรื่องบ้าๆ แบบนั้น
ตอนนั้นฉันคิดว่าตัวเอง จะอยู่ได้โดยรังแกคนอื่นไปเรื่อยๆ
ลองมองย้อนดูและสำนึกผิด ด้วยการเอาหัวปักพื้นดีมั้ย
ปักเลย
กินให้อร่อยนะครับ
ขอบคุณมาก
- อยากกินอะไรก็กินเลย - ครับ
สคริปต์ตอนสี่เสร็จแล้ว
- ผมจะส่งเมลไปให้ - เสร็จแล้วเหรอ
พวกนั้นเร่งให้เร็วขึ้น เพราะได้ตัวฮวานดงไปแล้ว
แล้วของคุณล่ะ
เราเพิ่งจบบทหกไปเอง
ถ้าอยากวัดความเร็ว เราเร็วกว่าเพราะเพิ่งมาเริ่มทีหลัง
สคริปต์ของนักเขียนอิมเป็นงานที่ได้รางวัล ก็แปลว่าเสร็จมาสองบทแล้ว
แล้วเราก็ต้องค้นคว้าข้อมูลหลายอย่าง...
ความไวเราก็พอๆ กันนั่นแหละครับ
- คิดว่าเราไม่ต้องค้นคว้าเหรอ - ก็...
ถ้าเทียบกันแล้ว
ว่าแต่...
ไม่เห็นดามีเลย
ทำไมต้องมองหน้าผม แล้วก็ทำหน้าตาอยากรู้ด้วย
ได้ยินว่าคุณไปดูหนังกับดามีมา
ข่าวไวน่ะ
เธอบอกว่ามีตั๋วฟรีน่ะ
คุณก็รู้ ผมไม่พลาดของฟรีหรอก
นึกว่าดามีชอบบอมซูซะอีก
ในโลกนี้มีผู้หญิงสองแบบ
ผู้หญิงที่บอกชอบผม กับผู้หญิงที่ชอบแต่ไม่บอกผม
ไม่ต้องห่วงหรอกนะ
เวลาคุณพูดแบบนั้น ผมมักจะสงสารคุณนะ
ตายแล้ว
หลุดมือน่ะ
เดินมาเพื่อทำแบบนี้เนี่ยนะ
เธอใช้ช้อนนะ
น่าเกลียดจริงๆ
นี่ๆ
- อ่านสคริปต์จินจูเสร็จหมดรึยัง - เสร็จแล้ว
- อ่านแล้วใช่มั้ย - ใช่
- กาแฟ! - ได้ค่ะ
เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น
ทำไมฉันถึงหัวแล่นขนาดนี้
เยี่ยมมาก ฉันสมองแล่น เขียนลื่นสุดๆ
มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ทำไมฉันถึงเขียนเก่งขนาดนี้นะ
เพราะมันเป็นซากขยะ...
ว่าไงนะคะ
อะไรนะ
สคริปต์เหรอ
พูดเรื่องอะไร
ส่งสคริปต์มาให้ฉันเลย
เราดื่มเหล้าด้วยกันบ่อยน่ะ
- ไม่เหมือนแต่ก่อนเลย - อะไรเหรอ
เธอไม่รับมุกฉัน ไม่หัวเราะออกมาดังๆ ไม่หัวเราะเลย
แต่เธอรู้ว่า...
ฉันสม่ำเสมอ...
และก็มีความมุ่งมั่น
อุแง
ดูทำดูทำ
เวลาแบบนี้จะมาเลียนแบบคิมฮึงกุกเนี่ยนะ
คุณไม่เหมือนใครเลย
เป็นคนมุ่งมั่นจริงๆ
ไปต่อรอบสามเถอะ
ฮวานดงจะเลี้ยงเราเอง
- ผมเพิ่งเลี้ยงคุณไปเองนะ - อ้อเหรอ
นายคงต้องกลับบ้านแล้วสินะ
ฉันก็ง่วงแล้ว อยากนอนจัง
ดามี บ้านคุณอยู่ไหน
ฉันพักอยู่ที่ซาดัง
ถ้าเป็นที่ซาดัง รัฐสภาคงดูแลดีมากแน่ๆ
ทำไมล่ะ
- เพราะมันเป็นของรัฐไง - หืม
รัฐสภาหลงรักซาดัง
เห็นมั้ย
ฉันเกือบจะหัวเราะแล้ว
ถ้าฉันเปลี่ยนวิธีเล่นมุกคุณได้...
- ฉันอาจจะขำออกมาดังๆ ก็ได้นะ - โอย ท้องผม
ปวดท้องไปหมดแล้ว
เธอสนใจสิ่งที่ผมพูดนะ...
ไม่ได้แปลว่าวันนึงนายจะทำให้เธอหัวเราะได้
มันแปลว่าคนายห่วยเสมอ แต่ฉันอาจเปลี่ยนมันได้
ฉันว่าเธอคิดเรื่องความเป็นไปได้นั้นอยู่นะ
ยังแปลได้อีกว่า เธอชอบความสม่ำเสมอ
จริงด้วย
- ดีนะที่นายเป็นคนมุ่งมั่น - ใช่
สุดท้ายฉันถึงได้เจอแต่เรื่องดีๆ ไง
จริงด้วย
- นายไม่ทำงานเหรอ - งานอะไร
ความหมายที่แท้จริงของคำว่างานคืออะไร ผมก็ทำงานอยู่
ลองอ่านสคริปต์ของบอมซูดู แค่อ่านไป
อยากไปวัดกับผมมั้ย
- ไม่ใช่ดวงดาวแต่เป็นวัดเนี่ยนะ - ใช่
วัด...
ไม่อิจฉาเวลาเห็นนกบินเหรอ
นกสามารถฉี่และขี้พร้อมกันได้
ขี้มันถึงได้เป็นสีขาว
ไม่อยากโบยบินอย่างอิสระ...
แต่กลับอิจฉามันที่ทำให้ธรรมชาติ กลับมามีชีวิตอีกครั้งเนี่ยนะ
เราอยู่ในโลกที่วุ่นวาย
ผมอยากเข้าใจอะไรบางอย่าง ให้ลึกซึ้ง แม้จะเป็นเรื่องเล็กๆ
คุณแค่เห็นแต่เรื่องไม่ดีเท่านั้นแหละ
มีเรื่องอะไรเหรอ
ยิ่งแก่ยิ่งคุยกับคนอื่นให้รู้เรื่องยาก
งานของคุณคือการเจอผู้คน คุณคิดว่ามันจะง่ายเหรอ
ปัญหามักจะเกิดขึ้นระหว่างมนุษย์เนี่ยแหละ
- ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือใหญ่ - ชัดเจนออก
เราอยู่ในวัยที่มีปัญหาได้ แม้จะอยู่ตัวคนเดียว
ตอนผมเด็กๆ...
ผมคิดว่าทุกคนมีความผิดปกติในตัวเอง
แต่จริงๆ ทุกคนก็เป็นกันหมด มันไม่ใช่ความผิดปกติ
เราแค่ไม่เหมือนกัน
ถ้าปัญหาเกิด แค่เพราะเราต่างกัน...
นั่นแปลว่าเรามีส่วนต้องรับผิดชอบ เรื่องนี้อยู่ครึ่งนึง
ผมสัญญาเลยว่าไม่ควรทำแบบนี้ ผมกลับทำให้คนอื่นคิดแบบผมบ่อยๆ
ถ้าทุกคนทำได้แค่เพราะรู้ งั้นเราก็คงเป็นพระพุทธเจ้ากันหมดแล้ว
ผมบิดเบือนคำพูดของคนอื่น
ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความกดดัน หรือการบังคับ
พอตำแหน่งเริ่มสูงขึ้น แรงกดดันมักจะชนะใจผมเสมอ
ที่จริงมันไม่ได้ชนะหรอก
ผมหยุดพูดแล้วก็คิดว่า ไม่ควรทำแบบนี้เลย...
แต่มันแสดงออกทางสีหน้า และอารมณ์ผมหมดแล้ว
สุดท้ายผมก็เผยความตั้งใจจริง
แบบนี้ ผมกำลังแก่ขึ้น และเท่น้อยลง
คุณไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก
เพราะตอนหนุ่มคุณก็ไม่เท่อยู่แล้ว
หายห่วงไปเรื่องนึงแล้วสิ
นี่เหรอที่คุณห่วง
- คุณนักเขียน เรื่องสคริปต์คุณ - หืม
เนื้อหาในละครของคุณเหมือนกับ นักเขียนอิม
แม้แต่บางประโยคก็ยังมีความหมายเหมือนกัน
จะบอกว่าเธอลอกงานฉันเหรอ
นักเขียนอิมลอกงานคุณเหรอ ไม่มีทางหรอก
นี่!
นี่...
คุณจะบอกว่าฉันลอกงานคน ที่เคยทำงานให้ฉันเหรอ
แบบนั้นเลยเหรอ ฉันเป็นคนที่ยิ่งแก่ยิ่งไม่เจ๋ง
พูดตรงๆ นะ เรานะ...
อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะจะเป็นผู้ร้าย
คุณพาฉันมาที่นี่ เพราะไม่อยากให้ฉันกรี๊ดใส่ใช่มั้ย
จะว่างั้นก็ใช่
อย่าเรียกฉัน อย่าเรียกชื่อฉันด้วย
อย่าเพิ่งไปสิ
อย่ามาเรียกฉัน ไม่ต้องมาเรียกเลย
[30 ยังแจ๋ว]
ขอโทษครับ
หืม
มีอะไร
นักเขียนอิม!
นักเขียนอิม
เฮ้ย
ฉันติดกับที่ตัวเองสร้างขึ้นมาเอง
ที่ลำบากลำบนใช้เวลาสร้างมาตลอดเจ็ดปี
แต่ผมมั่นใจว่าตอนนั้นคุณมีความสุข
ความทรงจำคุณจะโกรธเอานะ ถ้าคุณเรียกมันว่า "กับดัก"
เขาขายความทรงจำให้คนอื่นได้ยังไงกัน
พวกเขาก็เป็นคนทำละครออกมานะ คุณทำผมหงุดหงิดแล้ว
เขาแค่ใช้ประสบการณ์จริง...
เอามาใส่ในละคร จะเรียกมันว่าเป็นการขายไม่ได้
ทำไมเขาต้องเอาเรื่องของเรา ไปเขียนละครโดยไม่ขอกันก่อน
คุณก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน
ลองคิดแบบนี้ดู
เรากำลังทำอาหารกันอยู่
เราจะทำยังไงกับกลิ่นควันอาหารพวกนี้
เราจะทำยังไงได้บ้าง จะไปร้านอาหารเหรอ...
หรือแค่ต้องทนต่อไป
ทีนี้เราก็ใส่ซีอิ๋ว...
หนึ่ง สอง...
ตายแล้ว!
ผมควรจะใส่ไปสี่ช้อนโต๊ะ แต่ดันทำหกไปนิดหน่อย
ผมควรทำยังไง ผมทำยังไงได้อีก
เราก็แค่ต้องกินเค็มขึ้นนิดหน่อย
ไม่มีซุปเนื้อ ไม่มีกระเทียมสับด้วย ผมทำยังไงดีล่ะ
แบบนี้รสชาติมันไม่เข้มข้น
เราทำอะไรได้อีก
ก็แค่ต้องปรับเปลี่ยน
แค่ต้องใส่...
ผงชูรสลงไป
เกือบเสร็จแล้ว
คุณอาจจะคิดว่ามันเค็มไป แต่เรายังต้องเคี่ยวอีกนาน
ไม่ต้องบ่นระหว่างทาง ถ้าสุดท้ายแล้วผลลัพธ์มันออกมาดี
รามยอนน่ะ
ต้องกินเค็มๆ
แต่น แต๊น
ออกมาน่าทานมาก
ทุกคนต้องกินสาหร่ายนะ
เป็นไงบ้าง
ไม่อร่อยเลย
ไม่ต้องอร่อยเสมอไปก็ได้
ไปดื่มกาแฟที่ร้านกัน
ตอนนั้นเนื้อหามันครอบคลุมมากเลยนะคะ
ครอบคลุมก็ดีครับ
แต่ผมอยากได้อะไรใหม่ๆ มากกว่า
ผู้กำกับซนผิดใจกับคุณจอง
ก็เลยดึงตัวจินจูที่เป็นผู้ช่วยของคุณจองไป
คุณจองก็ดึงตัวผู้กำกับคิม ที่เป็นผู้ช่วยผู้กำกับซนมา
แต่พี่จินจูกับผู้กำกับคิมเคยคบกัน
รักสี่เส้าชัดๆ
น่าสนใจอะไรขนาดนี้ ฉันเอาเรื่องนี้มาเขียนสคริปต์ละครไม่ได้ด้วยซ้ำ
เราเขียนไม่ได้
ทำไมล่ะ
เธอไม่ควรเขียนมันลงไปในนั้นนะ
นั่นเป็นกรุ๊ปแชทของผู้ช่วยนักเขียน
- ห้ะ - มันไม่ใช่กรุ๊ปส่วนตัวของเรา
พูดเรื่องอะไรเนี่ย
[ผู้ช่วยนักเขียนแห่งเกาหลี]
- ว่าแล้ว - เด็ดมาก
ได้ยินว่าผู้กำกับซนชอบนักเขียนจินจู
พอจินจูโดนไล่ออก เธอคงไปอ่อยเขาแน่
- นั่นเรื่องถนัดเธอเลย - ผู้กำกับคิมยัวะก็เลยออกไป
แน่สิ แฟนเก่าเขาอยู่กับหัวหน้าตัวเอง เขาจะไปทำงานได้ยังไง
มียอง บางทีผู้กำกับคิมอาจจะอ่อยคุณจองก็ได้นะ
- ยุ่งเหยิงจริงๆ - การล่อลวงของหัวหน้า
ผู้กำกับซนกับนักเขียนอิม คบกันอยู่ใช่มั้ย
ก็บอกว่าใช่ไง
ยังไงทางโน้นก็ต้องมีการแก้ไขก่อนอยู่ดี
พวกเราจะทำก็ได้
หรือไม่ทำก็ได้ แล้วแต่คุณเลย
พูดเรื่องอื่นกันดีกว่า คุยเรื่องแคสติงดีมั้ย
พูดเรื่องนี้ที่ไรสนุกทุกที แต่ถ้าแคสไม่ได้
ก็ไม่สนุกสักนิด
ทำไมจู่ๆ ก็ทำตัวดีขึ้นมา
ปกติไม่ใช่แบบนี้นี่
ฉันชอบแบดบอยมากกว่า
บ้าอะไรวะ
แบบนั้นมันอันธพาล ไปเก็บมาเลย
ก็ได้
[คิมฮวานดง]
[รายชื่อนักแสดงชาย]
ผมต้องทำงานอีกนานเลย
คุณต้องยืดเส้นยืดสายบ้างนะ
ทุกคน มายืดเส้นกันครับ
[ตั๋วดูการแสดง]
คือ...
ผมมีเรื่องจะให้ช่วย
ว่ามาสิ
คุณช่วย...
[แม่สามี]
ขอโทษนะ...
- ขอรับสายแป๊บนึง - ครับ
ค่ะคุณแม่ สบายดีใช่มั้ยคะ
เธอคิดว่าไงล่ะ ฉันไม่ได้เจอหลานด้วยซ้ำ
หนูขอโทษค่ะ
เธอไม่เคยพูดด้วยซ้ำว่าจะมาเยี่ยมฉัน
- ขอโทษค่ะ - ฉันไม่ต้องการคำขอโทษหรอก
นัดกันทานข้าวเย็นกับอินกุกดีกว่า
- หาเวลาว่างมา - มีอะไรเหรอคะ
ฉันแค่อยากเจอหลานชาย
พรุ่งนี้เจอกันนะ
ค่ะ พรุ่งนี้เจอกัน
เมื่อกี้คุณว่าไงนะ แจฮุน มีอะไรให้ช่วยเหรอ
คือ...
พรุ่งนี้น่ะ...
ขอให้แข็งแรงนะครับ
ฉันขอโทษ
- ไม่ต้อง - ห้ะ
ฉันไม่อยากได้คำขอโทษ
ไม่งั้นฉันต้องขอโทษนายเหมือนกัน
งั้นเหรอ
เอาเป็นว่าไม่ต้องขอโทษกันแล้วกัน
ฉันแค่ใช้เนื้อหาบางส่วนจากในไดอารี่
เราอยู่ในจุดที่ทำแบบนี้ได้เพราะ มันไม่มีความหมายอะไรกับเรา
ถ้างั้นก็...
ขอบคุณนะ
ไม่ ฉันก็ไม่ต้องการคำขอบคุณด้วยเหมือนกัน
งั้นคงเป็นแค่ฉันคนเดียว
ดูเหมือนนายอยากให้ฉัน เป็นผู้หญิงเลวๆ อยู่คนเดียว
เราคุยกันดีๆ ไม่ได้เลย
ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่ได้ทั้งนั้นแหละ
ฉันพูดให้นายรู้สึกแย่นะ หัวเราะทำไม
งั้นถือว่าเจ๊ากันแล้วกัน เราคงคุยธุระกันเสร็จแล้ว
ไม่ต้องเปลี่ยนอะไรหรอก ปล่อยมันไปตามนั้น
ฉันชอบสคริปต์เธอนะ
ถึงจะปากร้ายแต่เธอก็เป็นคนอบอุ่น
หลังจากอ่านที่เขียนแล้ว เธอเหมือนเดิมเลย
ขอบคุณที่ชมกันนะ
แปลกจัง...
ฉันให้สัญญากับตัวเอง...
ว่าไม่ให้คาดหวังอะไรก็ตามจากเธอ
แล้วก็ถูกเทเพราะทำตามสัญญาไม่ได้
แต่พอมาเจอเธอ...
ฉันก็เริ่มจะคาดหวัง อย่างเช่น...
มีอยู่มาวันนึงสคริปต์เธอ
ฉัน...
ถูกสะกดรอยเหรอเนี่ย
นี่ นายเอาทีมกับนักแสดงฉันไปหมดแล้ว ยังจะอยากได้นักเขียนไปอีกเหรอ
คือ...
ฉันว่าจะเปลี่ยนผู้กำกับ แต่ดันโดนจับได้ซะก่อน
ผมไม่ยอมให้ใครเอาตัวคุณไปหรอก ผมจะตั้งการ์ด
ทำไมต้องตัวติดกันด้วย
โห ดูคุณหัวเราะสิ
ทนไม่ได้จริงๆ
จะตามฉันไปห้องน้ำด้วยเหรอ
ผมไม่ยอมหรอกนะ ผมจะตั้งการ์ด
ฉันจะรายงาน
คุณแน่ใจนะว่าไม่ได้ซ่อนผู้กำกับคนอื่นไว้น่ะ
ให้ตายสิ...
โดนจับได้อีกแล้ว
ฉันแค่ทำงานของฉัน นั่งรอก่อนนะ
ผมเชื่อใจคุณ
ขอโทษนะ ผมแค่อยากตั้งใจทำงาน
แต่ไม่ได้ไปคุยกับคุณก่อน
ให้ตายเถอะ นายจริงจังเกินไปอีกแล้ว
นายก็รู้ว่าการรวมทีมทำละครใหม่ มันสำคัญแค่ไหน
นายทำได้ดี แล้วมันก็จะออกมาดีแน่
ขอบคุณครับ
ก็ใช่ว่าฉันจะหาคนอื่นไม่ได้แล้ว
ดีนะที่วันนี้ดึงตัวนักเขียนไว้ได้
พวกคุณดูสนุกกับการทำงานดีนะ
ใช่
สนุกดี
พวกคุณจะแก้สคริปต์กันมั้ยครับ
ไม่รู้สิ แล้วแต่นักเขียนอิม
ฉันอยากให้เธอแก้นะ
ทุกครั้งที่ฉันอ่านเรื่องความทรงจำ ของนายกับนักเขียนอิม...
ฉันรู้สึกอิจฉา
- ผู้กำกับ - หืม
- มาแล้วเหรอครับ - สวัสดีครับ
คัต
นี่ อีโซมิน
เธอไม่ได้สนใจคนอื่นเลยใช่มั้ย
ขอโทษค่ะ ฉันจะถ่ายใหม่อีกครั้งค่ะ
ไม่ต้องมาบอกว่าจะถ่ายใหม่
นี่มันเป็นงานที่เธอต้องทำอยู่แล้ว
คิดว่าที่ตัวเองทำมันดีแล้วใช่มั้ย
คิดว่ากล้องมันโกหกได้เหรอ มันดูออกทุกอย่างนั่นแหละ
ฉันไม่สนหรอกนะว่าเธอรู้สึกยังไง ทุกคนก็มีปัญหาของตัวเองทั้งนั้น
แต่พวกเขาก็ต้องทำตามหน้าที่ตัวเอง
ยัยคนเห็นแก่ตัว...
- ต้องทำอะไรก็ทำซะสิ - ได้ค่ะ
ไอ้ห่านี่
ต้องให้พูดอีกกี่ที
มานี่เลย
ปิดแล้วครับ
เลิกเข้ามาขวางทางสักที
- จะให้พังทิ้งเลยมั้ย - ผมปิดแล้ว
อ้อเหรอ งั้นเอามาเช็กดูสิ
เอามาสิ ไอ้เวรนี่
เอาแต่พอดีก็พอมั้ง
มันน่ารำคาญเกินไปแล้ว
ตั้งมุมเป็นสามเหลี่ยมเหรอ บ้าอะไรเนี่ย
เธอเพิ่งพูดกับฉันเหรอ
มีใครเสียงดังเท่านายมั้ยล่ะ
อ้อ
พูดถูกแล้ว
แล้วเธอเป็นใครกัน ยัยบ้าหรือไง
รู้อยู่แล้วจะถามทำไมอีก
- ใช่ ฉันมันบ้า ส่วนนายมันก็กาก - กากเหรอ
นายเพิ่งด่าเขาไปไง
นายก็เหมือนเขานั่นแหละ คิดว่าตัวเองดีนักเหรอ
ทำไมหรือว่านายเป็นกากเศษสวะ ห้ะ
คิดว่าเราแอบเข้ามาที่นี่รึไง
เราได้รับอนุญาต ให้เข้ามาทำงานที่นี่แล้ว
คุณต่างหากที่เข้ามาขวางทาง
กล้าดียังไงมาด่าลูกคนอื่นเขาแบบนี้
แถมยังมาก่อกวนเขาอีก
เขาเป็นคนนะ มีค่ามากด้วย
ตัวเองเป็นใครถึงมาเรียกเขาแบบนั้น
- นัง... - นัง นังอะไร
- ไอ้... - ไอ้อะไรอีก
- อะไร - เธอชนะ
เธอชนะแล้ว
ไปเตรียมตัวได้แล้ว
จะเริ่มถ่ายแล้วนะครับ ทุกคนเตรียมพร้อม
"แต่พี่จินจูกับผู้กำกับคิมเคยคบกัน"
"รักสี่เส้าชัดๆ น่าสนใจอะไรขนาดนี้"
นี่คือสิ่งที่ฉันเขียนในกรุ๊ปแชต
ในกรุ๊ปนั้นจะมีการทำละคร หลายประเภท
ถ้าเป็นแนวเมโล เธอจะได้อุ้มลูกผู้กำกับซน
- นั่นแนวเมโลเหรอ - ถ้าเป็นคอมเมดี้...
เธอก็จะเป็นพวกขุดทอง ที่มาเกาะผู้กำกับเพื่อหวังประสบความสำเร็จ
- นั่นคอมเมดี้เหรอ - พี่จินจู...
- ทำยังไงดี - ทำไมเธอพูดแบบนั้น
เพราะฉันรู้ว่าอีกไม่นาน พี่จะมาด่า มาตบฉัน
ฉันว่าฉันทำไม่ได้
พี่คะ แบบนั้นทำฉันกลัวกว่านะ
เอาไม้มาตีฉันเถอะ
กระสุนกำลังพุ่งมา
ฉันต้องทำยังไง ถ้ามันพุ่งมาใส่ฉัน
ฉันควรจะนอนหลบมันไง
ไปเถอะ ถ้ารอดไปได้ เธอต้องมาฆ่าฉันแน่
ผมจะกันกระสุนให้เอง
เขียนงานตอนนี้ก็ได้นะ
คุณยังต้องทำงาน
คุณทั้ง...
อบอุ่นแล้วก็ใจร้าย
ดูเหมือนเขาจะโตช้านะ
เขาอยู่เลยกลางแถวขึ้นมาอีกค่ะ
ผู้ชายควรเป็นมากกว่านั้น
เขากินอะไรเองไม่ได้ เธอทำให้ลูกเสียนิสัย
ปกติเขากินเก่งน่ะค่ะ
อย่าทำเป็นไม่ลำบากหน่อยเลย
พ่อเขาก็รักลูกเขานะ
เขายังช่วยเหลือเรื่องเงินอยู่เป็นประจำ
เรายังไม่แก่ แปลว่ายังเลี้ยงอินกุกไหว
อย่าพูดแบบนั้นเลยค่ะคุณแม่
ทำไมล่ะ ทำไมฉันจะพูดไม่ได้
แค่เพราะเขาใช้นามสกุลเธอ ก็ไม่ได้แปลว่าจะเปลี่ยนสายเลือดกันได้
ต่อให้พ่อเขาไม่ทำเรื่องขอสิทธิ์เลี้ยงดูลูก เขาก็ยังเป็นพ่ออยู่ดี
เขาเป็นหลานฉัน ทำไมจะพูดไม่ได้
ที่พูดแบบนั้นเพราะฉันเป็นห่วงเธอ ที่กำลังจะจริงจัง
นี่เป็นสาเหตุ...
ได้ยินว่าไม่อยากกลับไปอยู่กับพ่อของอินกุกเหรอ
พี่เขาบอกแบบนั้นเหรอคะ
มีอะไรต้องเรียกร้องอีก
ถ้าคิดถึงลูก เธอน่าจะรู้สึกขอบคุณด้วยซ้ำ
เวลาเขาไม่มีแฟน...
เขาก็จะมาเจออินกุกบ้าง
แล้วเขาก็พูดเหมือนล้อเล่น
ฉันไม่อยากทะเลาะด้วย ก็เลยเมินแล้วปฏิเสธไป
ตายแล้ว นี่...
เธอสร้างเรื่องอีกแล้วนะ
- คุณแม่... - ช่างเถอะ
กินข้าวดีกว่า
นี่เป็นสาเหตุ...
เธอมันเข้าใจยากๆ จริง ไม่น่าล่ะ...
ขอบคุณที่ด่าเขาให้ฉัน
ปกติฉันจะไม่ยืนเฉยๆ...
แต่เขาเรียกใช้ฉันบ่อยๆ
จริงเหรอ เธอน่าจะบอกฉันก่อน
- จะได้ยั้งใจตัวเองสักหน่อย - ไม่เป็นไร
เขาเป็นแบบนั้นแค่ตอนทำงาน
มีสองบุคลิกเลยมีชื่อเล่นว่า "เจนัส"
แล้วก็ชอบตะโกนว่า "นี่" เวลาอยู่กองถ่าย เลยได้ชื่อเล่นว่า "ผู้กำกับนี่"
แต่ที่เขาพูดวันนี้ก็ไม่ผิด
- มันเป็นความผิดฉันเอง - มันไม่ถึงกับต้องด่ากันขนาดนั้น
ด่ากันไม่ได้สิ
อยากไปหาที่คลายเครียดมั้ย
- หืม - แบบไม่มีกล้องน่ะ
อยากได้คำแนะนำจากคนข้างๆ มั้ย
หืม
มันเป็นช่วงที่เธออยากฟังอะไรบางอย่าง แม้มันจะไร้สาระ
ฉันเป็นคนข้างๆ เธอที่คิด ตามที่ต้องการ และตัดสินคนได้ง่ายๆ
เอาสิ แม่คนข้างๆ
ทำไมต้องพยายาม ทำให้ตัวเองทุกข์ด้วย หยุดได้แล้ว
เลิกทำตัวห่างเหินจากคนรักเถอะ
อย่าคิดว่าเธอเป็นดารา แล้วเขาเป็นผู้จัดการสิ
ในโลกนี้ไม่มีใครยิ่งใหญ่ และไม่มีใครไม่สำคัญหรอก
แถมคุณมินจุนยังดีกว่านั้นด้วย
เขาเป็นคนเจ๋ง ฉลาด สมเป็นลูกผู้ชาย
อย่าไปคิดว่าความรู้สึกเธอ จะอยู่ต่ออีกวันหรืออีกพันปี
ต่อให้เธอพร้อมจะให้มันอยู่ต่อไปอีกพันปี
ร่างกายเราก็ทนไม่ไหวหรอก มนุษย์ก็เป็นแบบนี้
เสียเวลาเปล่าๆ
รู้สึกดีจริงๆ
นี่เป็นสาเหตุที่ฉันควรมีเธอคอยอยู่ข้างๆ
ฉันไปก่อนนะ
อึนจอง
ฉันชอบจริงๆ เวลาเธอ บอกว่ามินจุนเป็นคนยอดเยี่ยม
- รีบไปเถอะ - โอเค
- ไปเร็ว ดงกู - ครับ โอเค
พี่ครับ พี่
จะปล้นบ้านฉันเหรอ
นายปิดมือถือทำไมเล่า
เวลาที่ไม่อยากเจอใครก็ต้องปิดมือถือสิ
ยืนอยู่ตรงนั้นล่ะ ฉันมีเรื่องจะพูด
ฉันรู้ว่านายชอบฉัน
- เธอพูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย - ฉันรู้ รู้ทุกอย่างเลย
ฉันรู้
ไม่รู้ว่านายมั่นใจรึเปล่า แต่ฉันไม่แคร์
เพราะฉันรู้สึกเหมือนจะตาย
ฉันอยากเจอนายจะตาย
เขาอยู่ไหน อยู่กับคนอื่นรึเปล่า เขาคิดถึงฉันมั้ย
เจอแล้วน่าจะฆ่าทิ้งซะก็ดี
ฉันเอาแต่คิดเรื่องพวกนี้...
แต่สุดท้ายแล้วฉันก็ชอบนายมาก
ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้จะอยู่ไปอีกวันหรืออีกพันปี
แต่มีคนบอกว่าเขาเริ่มต้นเพราะรู้แบบนั้น
นายจะพูดอะไรก็ได้
ฉันจัดการที่เหลือเอง
มานี่สิ
เป็นอะไรไป
หยุดทำไม
ฉันไม่ได้แต่งหน้า
ฉันอยากเป็นคนเดียวที่เห็นเธอแบบนี้
ฉันสวยมั้ย
เธอสวยมาก
- ผมจะไปส่งคุณ - ไม่ต้องค่ะ
- ไปด้วยกันสิ - ไม่เป็นไรค่ะ
- คุณตั้งใจทำงานมาก งั้น... - ฉันไปได้จริงๆ ค่ะ
กินไอติมมั้ย
ต้องสนใจที่คนอื่นพูดด้วยเหรอ
มันไม่จริง แถมไม่มีอำนาจเหนือเราสักหน่อย
ถ้ารวมคำพวกนั้นไว้...
มันก็จะกลายเป็นเรื่องโกหกครั้งใหญ่
ถ้าคนโง่แสดงความแข็งแกร่ง ผู้คนก็จะเจ็บตัว
และอาจจบลงด้วยความตาย
เธอไปกินข้าวกับย่าอินกุกมา
ให้ไปเจอกันเองสิ อินกุกโตแล้วนะ
เธอไม่ได้ออกไปกินข้าวนานแล้วนะ
ควรจะมีคนให้เธอแกล้งบ้าง
เธอนัดให้ออกไปเพราะมีเรื่องจะพูด แล้วก็พูดแต่เรื่องเดิมๆ
เธอพูดว่า "ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ" มามากพอแล้ว
ปฏิเสธไปเถอะ เธอทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว
ว่าแต่ ทำไมจู่ๆ ถึงซื้อไอติมมา
ฉันรู้สึกถึงความหวานในชีวิต เมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมา
คุณป้าคะ ตื่นเถอะ
อากาศยังหนาวอยู่เลยนะคะ
ลุกขึ้นเถอะค่ะ
นอนริมถนนมันอันตรายนะคะ
ขอบคุณค่ะ
นี่ป้า
จ่ายเงินด้วยครับ
โอเค...
- เท่าไหร่คะ - 2,000 วอน
หวานแฮะ
- หวานนะ - หวานจัง
- ผู้กำกับซน - หืม
คุณ...
ชอบจินจูรึเปล่า
นายไม่ได้เรียกนักเขียนอิม
แต่เรียก "จินจู"
ครับ
จินจู
ใช่
เธอทำให้ฉันหัวเราะ
หมั่นทำให้...
ฉันกลายเป็นคนดี
แบบนั้นล่ะ
[ดราม่าจ๋า มาหาหน่อย]
เราพอจะบอกได้ว่า...
มันเป็นอารมณ์โศกเศร้าจากการสูญเสีย
ผมมีพี่แค่คนเดียว
เป็นห่วงและก็รู้สึกขอโทษด้วย
ช่องว่างระหว่างเราเริ่มหายไป
ผมไม่รู้ว่าผมอยู่ที่ไหน
ตัวฉันมีบางอย่างผิดปกติ ช่วยฉันทีนะ
ผมช่วยผู้หญิงคนนั้นไว้
ผู้กำกับซนกับนักเขียนอิม จะแต่งงานกันมั้ย
คุณถึงได้หลบหน้าผมเหรอ
ว่าแล้วว่าต้องไม่ใช่ข่าวลือ นายชอบนักเขียนอิมจริงๆ
ทำไมต้องเก็บความรู้สึกไว้ด้วย
เงียบไปเลย
เธอแคร์ผู้กำกับซนมากกว่าตัวเองอีก
ชอบเขาเหรอ
จะทำแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
- ฉันแค่เขินน่ะ - เรามีเรื่องต้องคุยกันนะ
เรื่องอะไร ส่งออกต่างประเทศเหรอ ซีซันสองเหรอ
ความรู้สึกผมที่มีต่อคุณ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย